Groovy

Sweet. Cadeautje van een vriend vandaag. Bijbehorende tekst: “Yvonne, you groove!” Waarom claim je niet zelf auteursrechten X? Je durft het!!

yvonne - rhytm of live

p.s. Heb netjes gevraagd of ik het mocht publiceren ;-)


Ontploft?

Help Ingeborg van www.redbanana.be..Wat bedoel je dat ik foto’s moet verkleinen met pixels boven MB omdat alle servers anders overbelast raken?

Nu moet ik gaan oppassen. Heb als hoogbegaafde dame net website gemaakt, dat maakt me geen ICT’er! Ik ben eigenlijk technisch randdebiel en dat houd ik er graag in.

We zijn niet allemaal lid van de Mensa! Ik heb een reputatie hoog te houden.

Kijk…zij “heeft het ook!”

Sharon Stone Basic Instinct


New horizons

Zaterdag. Vertrekdag. Maar we willen niet! Spullen gepakt. Weemoedig. Was fantastische week. Heeft ons veel gebracht. Niet alleen avontuurlijke momenten, maar vooral ook geloof in onszelf. De boodschap aan Kiki en Max dat er altijd oplossing komt. Dat er morgen weer nieuwe dag is. Een begin van een nieuw leven voor ons. Het kan alleen maar leuker worden! Checken of ik alle adressen heb van nieuwe vriendinnen en emailadressen uitwisselen voor de foto’s. Nog even bijpraten met Willem. Vraagt korte samenvatting. Geef ik: “Fantastisch. Openbaring.” Is hij erg blij mee. Praten nog even over Afrika. Nieuwe oorden. New horizons. Maar eerst gaan we einde dit jaar nog op huskysafari, crosscountryskiën, van tot tub genieten, op sneeuwscootertocht en snowboarden. En van het noorderlicht genieten! De kids en ik hebben nieuwe way of life bedacht: alleen nog spannende vakanties. Met avonturen en levenslessen.

In bus terug kinderen lol met alle heren achterin de bus. Iedereen is erg lief voor de kinderen geweest. Max heeft praatjes. Kiki doet lekker bijdehand.

Op vliegveld zijn Hanneke en wij enigen die door mogen lopen: light packers. Staan we meteen boven. Whoops niks gegeten, noch gedronken. Even water trekken uit apparaat. Huh? Vijf verschillende pakjes condooms en geen water? Mmm… die Italianen toch! Wat doe je als je een half uurtje over hebt? ;-)

Na paar uur met harde knal geland. Max zegt: “laat mij de koffers maar doen. Ik ben de man.” Mijn enige vent begrijpt het helemaal!

aan het zeulen met spullenKiki slaapt in buscondomerie airport 2condomerie airportcondomeriemet kids op airportMax bij Kiki op schootMax regelt bagageMax slaapt in bus terugreis

Weer thuis. Heimwee.
Yvonne weer thuis


Altijd Oplossing!

Laat me niet kisten met die regen en neem kinderen mee richting strand. Het zal toch wel opklaren? Positive thinking! Met pendelbus mee, staan we daar midden in donder en noodweer. Uhm, drankje dan maar? Centjes op. Even pinnen in dat spannende apparaat waar Martin ons afzette? Nee, die is stuk. Andere pinautomaat ook. We kunnen zes kilometer verderop pinnen in volgende dorp. Twaalf kilometer door regen met kinderen? We knallen tegen Jos van de canyoning groep op. En nog drie Duitse meisjes. Jos: “Don’t worry, we zitten morgen in zelfde bus. Je kunt van mij geld lenen.” Zie jongens? Er komt altijd weer oplossing. Zitten we met drie jonge vrouwelijke fysiotherapeuten en Jos aan tafel, romantisch onder afdak terwijl water rondom ons heen naar beneden valt. Romantisch. “We verstoren toch niks moois hier?” We lopen na drankjes naar camping. Meisjes voorop. Jos met Max met handdoek over zich heen achter ons. Lief. Aardige vent.

strand slecht weerMax en Jos


Plensbui

Laatste dag voor vertrek: canoeing!

Op laatste moment komen we aangerend. Echt heel mooi weer is het niet. Spullen mee. Weer in bus met Wesley en Jelle. Eindje rijden..mmm..blijft wel plensen. Nou, wellicht uurtje verder.

Bij aankomst duidelijk dat we canoeing vandaag kunnen vergeten. Volgende week nieuwe kans? Dan zijn we thuis! Een ijsje dan maar jongens? Een kinderhand is snel gevuld. Geen klacht gehoord. Even naar paar foto’s kijken op camera Wesley wat we gemist hebben. Nou, dat was wel heel cool geweest. Keer bijboeken dan maar, gaan we gelijk caving doen: canoeing at night door de grotten en dan naar buiten peddelen onder de sterrenhemel….WHHHAAA. Romantisch!

kanoen gaat niet door 1 storm bij kanoenijsje in plaats van kanoenijsje ipv kanoen 2



Teamspirit & Positive Vibrations!

Na lunch mee met Ivo,Wesley en Jelle van Terraventuras voor een canyoning experience: abseilen, klimmen en van bergen springen. Max wil op laatste moment niet mee, maar als ik last minute probeer de kidsclub voor hem te regelen dan bedenkt hij zich. Dus stappen we met pakken, helms en dikke stress het busje in en rijden naar de plek des onheils. Wesley rijdt ons en zegt met veel gevoel voor drama: “kijk jongens, dat is de bergtop waar we vanaf gaan!!” Help…ik krijg geen lucht meer. Waar slaat zo’n opvoeding op als je zelf een sissy bent? Max zit grijnzend naast me….

“Haha mama, nou zullen we eens zien wie er stoer is!”
Max ondeugend- Mam, kijken wie er nou stoer is!

Boven aan berg stoppen de twee busjes. Leuke groep. Pakken aanhijsen, helms op. Wilde weigeren, maar als moeder kom ik daar natuurlijk niet mee weg! Goed voorbeeld doet volgen! Gordels om, spannend! Gidsen Ivo, Wesley en Jelle: Volg ons!” Max idolaat van Jelle, vindt hem een echte man. Heeft bij verkleden goed naar hem zitten kijken.
Max bewondert Jelle

Maar ook Wesley vindt hij erg interessant en hij vraagt en vraagt en vraagt…

Dan eerste challenge: we komen bij klif op berg. Kijk de overkant jongens! Daartussen water. “Jump!” Help! Ik durfde vorig jaar niets meer! Geen auto rijden, niet meer slapen, geen winkels meer in…en nu een berg afspringen? Ja, maar dat wist ik al…Daarvoor zijn we hier! Niet zeuren! Jump!! Wat een thrill. Landen in water, beetje hoofdpijn. Veiligheidsteken met hand op helm: OK!!!! Wauw!! Maar oh jee, nu Kiki en Max nog…mijn grootste angst…hen kwijtraken!! Wat heb ik gedaan?? Wesley stelt me gerust. Kan niks gebeuren. Kinderen springen en we zijn daarna extatisch. Wie had dat paar maanden geleden gedacht?? Lekker even in water geplonst. De hele groep moedigt elkaar aan. Wat een teamspirit!!

Even ploeteren en klauteren en tweede rustpunt. Rustpunt? Kijk zo klif af diep ravijn in! “Yvonne, jij eerst. Kom, ik snoer je vast….zeg maar dag!!! Help, ik ga Abseilen….”Wesley, weet je zeker dat dit veilig is??” Wesley: “er is niks zo veilig als abseilen!”. Nou ok dan. Lijkt een beetje op in trapeze hangen, gewoon achterover laten vallen, met voeten naar beneden lopen….waar..? Daar zit niks meer onder me….”Wesley, kun je me horen? Ik bungel hier, praat je me er doorheen? Ik vind alles prima, maar dit gaan mijn kinderen niet doen!!”(in paniek). Wesley geeft paar aanwijzingen. En weer. Wat een kick als je beneden staat!!! Lekker in water chillen bij rest van groep. Maar dan wel met schrik in mijn hart over Kiki en Max. “Die zijn nu omlopen, Ivo heeft ze meegenomen. Wil je het ze echt niet laten proberen??” Oooh, moeilijk. Je wilt je kinderen niet in gevaar brengen, maar wil ik ze met mijn angsten opzadelen? Andere kindertjes gaan wel. Gil naar boven: “zijn Kiki en Max daar nog? Als ze willen mogen ze het proberen!” Kiki steekt gelijk koppie om berg en daalt af. Wat is het toch een stoere chick!! Allemaal gillen: “Goedzo Kiki!!” Max twijfelt. Mag hij ook tegen Wesley aan naar beneden? Ja hoor, geen probleem. Schattig gezicht, die abseilende rug van Wesley met de oranje schoentjes van Max op zijn rug. Ontroerd. Wat een magisch moment. Max gilt: “Joepie!” Groep gilt mee.

We gaan steeds hoger en de afdelingen worden ook hoger. Tussen het abseilen en springen heerlijk klauteren over natte rotsen en stenen. Wat is dit lekker en louterend. Ben helemaal gelukkig. Bij een hoge sprong durf ik niet. Ga toch. Van Wesley mag niet iedereen springen. Ik wel! Ja, ik ga ervoor. Nee, toch niet. Normaal zegt Wesley dan: “ga dan maar abseilen, is veiliger.” Maar dat zegt hij niet. Hij zegt: “je kunt het. Haal diep adem en tel tot drie af. Drie..tweeeee..eeen. I jump. Had niemand verwacht. Wat een overwinning op mezelf. De adrenaline giert door me heen. Dit is geen avontuur, maar een spirituele ervaring. Loop niet om je angsten heen, maar ga er recht doorheen. Wat ben ik trots op mijn kinderen en mezelf!! Kiki daalt stukje af en springt dan ook!! Wat een kek wijfie toch! Max vindt het wel leuk tegen stoere Wesley aan en kruipt weer als aapje op zijn buik naar beneden. Groep wacht steeds op elkaar. Geen zucht. Geen steun. Alleen kameraadschap en elkaar stimuleren. Positive Vibrations!!

Zo blijven we een paar uur springen, abseilen en wandelen. Kiki en Max geven geen kick. Kijken alleen maar blij en maken grapjes in de groep. Aan einde bedanken gidsen ons en wij hen. Hoezo einde..hier begint het pas! Nog hele steile klautering omhoog, maar daar staan de jeeps! We mogen op het dak gaan zitten. Dat laten we ons geen twee keer zeggen! We rijden op zandweggetje en laten stofwolk achter ons. Het voelt als een safaririt in Kenia. Zielsgelukkig. One of best days of my life.

op jeepKiki springtYvonne springtgroep